Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Νύχτα που φορέσαμε τις Μάσκες 4: Θελήματα, Μέρος Τρίτο

« Πως είσαι;» με ρώτησε μαλακά, κοιτώντας με στα μάτια.
« Τι θέλεις;» της απάντησα αμέσως. Ήταν το τελευταίο άτομο που θα ήθελα να συναντήσω εκείνη τη στιγμή, δύο μέρες από τότε, ακόμα και τώρα.
« Θα ήθελα να σου αγοράσω ένα καφέ»
« Για να μου πεις ότι χρωστάω σε κάποιος κάνα δύο περιουσίες;Καλή σου νύχτα» της είπα απότομα και έκανα να φύγω.
« Φρεντ περίμενε,» με πρόσταξε υψώνοντας ελαφρά τη φωνή. « Αυτή τη φορά έρχομαι με μια πολύ καλή πρόταση τόσο για σένα όσο και για τους φίλους σου.»
« Σε ακούω,» της είπα καθώς η λογική μου πάλευε με την ευγένεια.
« Όχι εδώ», μου είπε ανάβοντας ένα τσιγάρο. « Πάμε σε εκείνη τη καφετέρια στη γωνία.»
« Θα σε παρακαλέσω να κάνεις γρήγορα . Έχω και άλλες υποχρεώσεις,» της είπα όταν καθίσαμε σ ένα τραπέζι με θέα το δρόμο έξω. Παρά την αρνητική μου στάση δε μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω της. Φορούσε ένα στενό ταγιέρ και ένα ζευγάρι μαύρες γόβες που ενώνονταν εντυπωσιακά με δύο λεπτές γάμπες που θα μπορούσαν να χαράξουν διαμάντια. Με τον καπνό από το τσιγάρο να σκιάζει τη μάτια της, ήταν η νύχτα η ίδια.
« Απλά άκουσε με και άσε με να μιλήσω χωρίς διακοπές.»
« Εντάξει,» της απάντησα μη ξέροντας τη να περιμένω.
« Πρώτα οφείλω μια εξήγηση για το τρόπο που ενέργησα εκείνη τη βραδιά. Όπως καταλαβαίνεις έπρεπε να παραδώσω την κλήτευση πληρωμής με κάθε τρόπο και δε μπορούσα να το διακινδυνεύσω. Το γνωρίζω ότι οι τρόποι μου δεν ήταν οι καλύτεροι αλλά είναι εμφανές ότι κανείς δε μπορεί γνωρίζει την αντίδραση του οφειλέτη και παλαιότερα υπήρξαν αρκετά παραδείγματα ασυνήθιστων , αν όχι επικίνδυνων, αντιδράσεων. Πριν δύο μήνες ένας κύριος που χρωστούσε ένα αρκετά μεγάλο ποσό αποπειράθηκε να κλέψει τα έγγραφα της κλήτευσης από την τσάντα μου αν είναι δυνατόν. Τέλος πάντων, πρέπει να πω ότι εάν γνώριζα εσάς και την Έμμυ τότε θα έπραττα λιγότερο ύπουλα και αρκετά πιο ειλικρινά.
Η πρώτη μου παράκληση, λοιπόν, για σήμερα είναι να ξεχάσετε ότι έχει προηγηθεί μεταξύ μας, τουλάχιστον για όσο θα κρατήσει η συζήτησή μας. Ούτως ή άλλως το δάνειο της Έμμυ θα έπρεπε κάποιο στιγμή να πληρωθεί.»
Έχοντας ως εναλλακτική το να ξαναρχίσω να σκέφτομαι το ¨τις πταίει¨ του αδελφού μου μέχρι να έρθει η ώρα για το πάρτι είπα στην Μελπομένη να συνεχίσει. Φυσικά δε περίμενα κάτι καλό να βγει από αυτό, αλλά τα προβλήματα ήταν πλέον κάτι μόνιμο.
« Ωραία,» είπε η Μελπομένη ανάβοντας ένα ακόμα τσιγάρο. Τα χείλη της σχημάτισαν έναν τέλειο κόκκινο κύκλο καθώς τραβούσε τη πρώτη τζούρα. « Θα πρέπει να σας πω ότι ο εργοδότης μου είναι αρκετά εύπορος και όπως κάθε άνδρας που έχει τέτοια περιουσία έχει περάσει από την απλή συλλογή χρημάτων στη συλλογή αντικειμένων που θεωρούνται μοναδικά, πολύτιμα ή τουλάχιστον άξια λόγου. Ο εργοδότης μου βέβαια δεν αρκείται στην συλλογή έργων τέχνης. Αντίθετα, αντλεί ευχαρίστηση στην απόκτηση αντικειμένων πολύ διαφορετικών. Ψάχνει να βρει αντικείμενα τα οποία βρίσκονταν στο φόντο σημαντικών στιγμών του παρελθόντος, που συμμετείχαν σε γεγονότα που διαμόρφωσαν το παρόν, ή αντικείμενα που άνηκαν σε σημαντικά ιστορικά πρόσωπα. Για παράδειγμα, έχει στη κατοχή του το αυθεντικό χειρόγραφο των 95 Θέσεων του Μαρτίνου Λούθηρου και ξόδεψε πάνω από δύο χρόνια και τρία εκατομμύρια για να βρει το μαχαίρι που η Κορντέι χρησιμοποίησε για να δολοφονήσει το Μαρά. Αυτή τη περίοδο του προσοχή του έχει τραβήξει ένα αντικείμενο το οποίο, με βάση αρκετά αξιόπιστες πληροφορίες, βρίσκεται κοντά σας. Δε σου κρύβω ότι από ότι έχει αφήσει να εννοηθεί, πρέπει να το θεωρεί ένα από τα πιο σημαντικά και πολύτιμα αντικείμενα με τα οποία έχει ασχοληθεί ποτέ. Όπως καταλαβαίνεις, μου έχει αναθέσει να το αγοράσω κάνοντας μια αρκετά δελεαστική πρόταση. Για την ακρίβεια, μου είπε να σου προσφέρω ένα εκατομμύριο ως αρχική τιμή με τη δυνατότητα να το αυξήσω στα δύο εκατομμύρια εάν χρειαστεί. Φυσικά είμαι διατεθειμένη να του αφηγηθώ μια αρκετά λεπτομερή ιστορία σκληρής διαπραγμάτευσης στην οποία δε μου άφησες καμία άλλη επιλογή παρά να σου δώσω το όλο το ποσό.»
« Σε ευχαριστώ για την ειλικρίνεια ,» της είπα απορημένος,« αλλά δε νομίζω να βρίσκεται στη κατοχή μου κάτι τόσο πολύτιμο με τέτοια αξία.»
« Εδώ είναι που περιπλέκονται τα πράγματα. Βλέπεις, τις προάλλες η αποστολή μου δεν ήταν μόνο να παραδώσω τη κλήτευση. Έπρεπε επίσης να δω με τι άτομα η αληθινή μου αποστολή είχε να κάνει. Έπρεπε να βεβαιωθώ ότι ο τωρινός ιδιοκτήτης του αντικειμένου που αναζητώ ένα άτομο με το οποίο μπορώ να συνεννοηθώ και με τα οποίο μπορώ να φθάσω σε έναν λογικό συμβιβασμό. Όπως καταλαβαίνεις, όταν μίλησα με τον Χιούγκο αντιλήφθηκα αμέσως ότι εάν ήθελα κάτι από εκείνον, το να του το ζητήσω θα ήταν το τελευταίο πράγμα που έπρεπε να κάνω. Έτσι αποφάσισα να απευθυνθώ σε ένα άτομο με πιο ... ισχυρή λογική από ότι ο Χιούγκο.»
« Εάν κατάλαβα καλά με θέλεις να πείσω τον Χιούγκο να σου πουλήσει ένα αντικείμενο για δύο εκατομμύρια,» ρώτησα μπερδεμένος . Δεν ήξερα αν έπρεπε να χαρώ για τη ξαφνική ευκαιρία ή να αρχίζω να σκέφτομαι τρόπους να απαλλαγώ από αυτή.
« Ειλικρινά, δε με ενδιαφέρει πως θα καταφέρετε να μου πουλήσετε το αντικείμενο. Πηγαίνετε με την ειλικρίνεια όλου του κόσμο ή απλά πάρτε το χωρίς να το καταλάβει. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η συναλλαγή όσο νωρίς γίνεται και χωρίς προβλήματα.»
« Δύσκολο αυτό όταν μιλάμε για τον Χιουγκό.»
« Φρέντρικ,» είπε η Μελπομένη βάζοντας λίγο συναίσθημα κάτω από το πέπλο άνεσης που είχε όταν μιλούσε. « Σου προσφέρω μια μοναδική ευκαιρία. Δύο εκατομμύρια για ένα αντικείμενο που δεν ενδιαφέρει κανέναν. Δύο εκατομμύρια για ένα αντικείμενο που έχει μόνο αξία στα μάτια ενός ανθρώπου που σκορπά περιουσίες για ένα απλό πάθος. Και ξέρω ότι πραγματικά θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις αυτά τα χρήματα.»
« Γιατί να μη το πουλήσω σε κάποιο άλλο συλλέκτη για περισσότερα;» τη ρώτησα σε μια προσπάθεια να φθείρω την αξιοπιστία της πρότασης της. Ήταν πολύ καλή για να συμφωνήσω, όσο και αν μέσα μου ήθελα να απαντήσω αμέσως καταφατικά.
« Όπως σου είπα τα αντικείμενο αυτό είναι καθαρά ιστορικής σημασίας και έχει πραγματική αξία σε ένα πολύ μικρό αριθμό ατόμων. Θα είναι πολύ δύσκολο να βρεις κάποιον που θα γνωρίζει την αξία του και ακόμα δυσκολότερο να να βρεις κάποιον με καλύτερη οικονομική πρόταση από τη δική μου.»
« Εντάξει,» απάντησα σκεπτόμενος ότι στη χειρότερη θα έμενα χωρίς καμία αμοιβή και τον Χιούγκο θυμωμένο μαζί μου για κάνα μήνα. Στη καλύτερη, τα χρήματα θα μοιράζονταν μεταξύ της παρέας και θα ρίχναμε ένα καλό πάρτι με ζωντανή μουσική και μεθυσμένα χαμόγελα.
« Ωραία, τώρα πρέπει να μιλήσουμε για τις λεπτομέρειες,» είπε αμέσως η Μελπομένη σβήνοντας το τσιγάρο. « Το αντικείμενο είναι ένας μικρός δερμάτινος σάκος στο χρώμα του καμένου καφέ που δένει στο λαιμό με ένα λεπτό σχοινί. Είναι αρκετά εύκολο να το εντοπίσεις αφού διαφέρει αρκετά από κάθε σύγχρονο σάκο ή πουγκί. Ο εργοδότης μου μου τόνισε ότι θέλει ο σάκος να είναι ανέγγιχτος και κλειστός όταν παραδοθεί. Η συναλλαγή θα γίνει στην οδό Θορώ 15 σε τρεις μέρες, υπάρχει ένα γραφείο εκεί στο οποίο θα με βρεις. Τέλος, μπορείς να διαλέξεις αν θες την αμοιβή σε μετρητά ή επιταγή.»
Την είδα να σηκώνετε από το τραπέζι, να βγάζει μερικά χαρτονομίσματα από τη τσάντα της και να τα αφήνει στο τραπέζι. « Τι θα γίνει εάν η συμφωνία δε προχωρήσει;» τη ρώτησα πριν φύγει.
«Φρεντ,» είπε απαλά και μου χαμογέλασε. « Ειλικρινά πιστεύεις ότι θα μπορούσες να μου πεις όχι;»

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φύλακας Τρίτο: Ιχθύαγες, Μέρος Πέμπτο

Duel by Pittermilk « Ξένε, ήρθε η ώρα,» με ξύπνησε ο Βασιλιάς ακουμπώντας με στον ώμο. Χωρίς ούτε καν να ανοίξω τα μάτια πετάχτηκα επάνω και χωρίς να πάρω ανάσα προσπάθησα να καταλάβω που βρίσκομαι. « Που είναι η σκιά;» φώναξα όταν θυμήθηκα τι έγινε τη προηγούμενη νύχτα. « Σε είδα να...» « Σταμάτα,» με διέκοψε ο Βασιλιάς. « Ότι είδες χθες είναι δικό σου. Μη το πεις ποτέ σε κανέναν.» « Ξέρω το όνομα σου,» του είπα και τον έκανα να πάψει και να με κοιτάξει στα μάτια. « Αυτό δεν αφορά αυτή τη στιγμή, ή κάθε άλλη. Ο διεκδικητής έχει φθάσει. Ακολούθησε με.» Ο Βασιλιάς έδειξε με το δεξί του χέρι τον Αγαθίτη και μία άλλη γυναικεία φιγούρα που μας περίμεναν όρθιοι, σκιάζοντας τον κόκκινο ήλιο. Ήταν αρκετά ψηλή, στον ύψος του Αγαθίτη και φορούσε παρόμοια ρούχα με τα δικά του αλλά πιο απλά και σε πιο ανοιχτόχρωμο, θηλυκό χρώμα. Τους πλησιάσαμε αργά και ακολουθώντας τις κινήσεις του Βασιλιά, στάθηκα ακριβώς απέναντι από τον Αγαθίτη που αμέσως σταμάτησε να ψιθυρί...

Φύλακας Τρίτο: Ιχθύαγες, Μέρος Πρώτο

7 - People of the Water ( Fylakas 3, Part I) by van612 Έβλεπα τη φωτιά να καίει τα πυρωμένα ξύλα και να τα τρώει, χαράζοντας γραμμές επάνω τους που τα διαχώριζαν σε περίπλοκα σχήματα. Κάθε κόκκινο κομμάτι ξύλου αποκτούσε τα δικά του ποτάμια, και κάθε νησί πάνω του έκαιγε πιο λαμπρό και πιο ζεστό από το επόμενο, σαν να συναγωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιο θα γίνει πρώτο μέρος της λεύκης στάχτης που είχε συσσωρευθεί από κάτω. « Δεν είναι η φωτιά ότι πιο παράξενο έχεις δει;» με ρώτησε ο φύλακας ενώ έκοβε ένα κομμάτι καλαμποκόψωμο. « Είναι κομμάτι από τον Ήλιο αλλά δε δίνει ζωή, μόνο παίρνει. Και είναι τόσο αδύναμη, μπορεί να φύγει με ένα μέτριο αγέρι ή με λίγο νερό.» « Τουλάχιστον ελέγχεται» του απάντησα και ήπια μια γουλιά από το τσάι που μου είχε δώσει. Ήταν νύχτα και είχαμε πλέον απομακρυνθεί αρκετά από την Αλκηστία. Τα δάση είχαν εξαφανιστεί και βλέπαμε για άλλη μια φορά μόνο την έρημο και τη μαύρη νύχτα τριγύρω μας. Πρέπει να ομολογήσω ότι οι δύο Άβαντες...

Μαθήματα Βιοψίας

Μόλις είχε μπει το φθινόπωρο και η ατμόσφαιρα είχε εκείνη τη γλυκιά ψύχρα που δεν πολυένιωθες στο δέρμα σου αλλά που μπορούσες να μυρίσεις και να καταλάβεις την αλλαγή της εποχής. Υπήρχαν ακόμα μερικά τζιτζίκια που έκαναν θόρυβο και τα χλωρά φύλα των δέντρων κολυμπούσαν στο ελαφρό αεράκι που φυσούσε. Το φεγγάρι έλαμπε γεμάτο και πεντακάθαρο, φωτίζοντας το γυμνό σώμα του ασθενούς όπως ήταν αφημένο πάνω στο βράχο. Του είχαν δώσει ένα ελαφρύ αναισθητικό που είχε πλήρως παραλύσει το σώμα του χωρίς όμως να επηρεάσει τα μάτια του, τα οποία μπορούσαν να δουν αρκετά καθαρά χάρη στο φώς του φεγγαριού. Από από τη προσωρινή παράλυση, η μεγάλη δόση αναισθητικού είχε επίσης προκαλέσει μια ψεύτικη αίσθηση ηρεμίας και ελαφριάς μέθης στον ασθενή ο οποίος έχοντας αφήσει το στόμα του ανοιχτό έκρεε σάλιο σε μεγάλες ποσότητες. « Θύμισε μου τι έχουμε εδώ σε παρακαλώ,» είπε επιβλητικά ο καθηγητής καθώς τοποθετούσε μηχανικά το συλλέκτη σάλιου στο στόμα του ασθενούς. Ήταν ένας άνδρας μεσαίου ύψους, με μια μ...