Rakonto Kulpo

Ένας ξαφνικός κρότος ακούστηκε και το καπέλο του Αλφόνσο πετάχτηκε στον αέρα. Σκυμμένος και κρατώντας το κεφάλι του ο Αλφόνσο γύρισε για να βρει τη προέλευση του θορύβου. Μαζί  του ήταν και τα μάτια της Αννέτ και του Μπαρτολομέο που είχα ενεργήσει με τον ίδιο σχεδόν τρόπο. Φυσικά ο Μπαρτολομέο δεν είχε αφήσει την Αννέτ από τα χέρια του. « Ελπίζω να γίνομαι αρκετά εμφατικός.» είπε ο γεροδεμένος άντρας που σημάδευε τον Αλφόνσο με ένα όπλο στο αριστερό του χέρι. « Πάρε την αρκούδα σου και φύγε.» Ο Αλφόνσο με αργές κινήσεις άρχισε να περπατά αργά  προς τα πίσω, κοιτώντας πάντα κατευθείαν στο όπλο του αγνώστου. Σε μερικά βήματα βρήκε το καπέλο του και το σήκωσε. Ο Μπαρτολομέο άφησε ένα δυνατό, πρόθυμο γρύλισμα, αλλά ο Αλφόνσο το διέκοψε με μία κίνηση του χεριού του. « Λυπάμαι αλλά δεν έχουμε και πολλές επιλογές, Μπαρτολομέο,» του είπε.             « Δεσποινίς,» γύρισε προς την Αννέτ. Κρατούσε ακόμα το καπέλο. « Λόγω εμφανών συ...