Rakonto Kulpo

Pittermilk - Φύλακας Μέρος Γ by Pittermilk     Το επόμενο πρωινό, όταν ξύπνησα είδα ότι ο φύλακας είχε ήδη μαζέψει τη σκηνή του και είχε ετοιμαστεί για το ταξίδι. Μία τρομακτική έκπληξη με περίμενε όταν συνειδητοποίησα ότι ο κύβος είχε εξαφανιστεί χωρίς κανένα ίχνος. Για τρεις μέρες σκίαζε τη δεξιά πλευρά της σκηνής και τώρα ούτε τα ίχνη του στην άμμο δεν είχαν μείνει.    « Που είναι ο κύβος;» φώναξα δυνατά.    « Ποιος κύβος;» με ρώτησε αφηρημένα η Λυκία καθώς μάζευε τα πράγματά της.    « Φύλακα, που πήγε ο κύβος; Χθες ήταν ακριβώς εδώ» ρώτησα τον φύλακα, ενώ έδειχνα με το χέρι μου το σημείο όπου ο κύβος κείτονταν εδώ και τρεις μέρες.    « Πρέπει να φύγουμε φιλοξενούμενε, το ταξίδι μας είναι μακρύ και πρέπει να προλάβουμε τη νύχτα» μου απάντησε ο φύλακας με ένα τόνο επίπληξης που με έκανε να καταλάβω ότι δεν θα με άφηνε να ρωτήσω τίποτα περισσότερο. Απογοητευμένος και θυμωμένος, μάζεψα το στρώμα μου μαζί με τα υπόλοιπα πράγματ...

Pittermilk - Φύλακας Μερος Β by Pittermilk Παρατηρούσα και περιεργαζόμουν τον κύβο κάθε μέρα, από τότε που εμφανίστηκε ξαφνικά έξω από τη σκηνή μας πριν τρεις μέρες. Είναι ένα μεγάλο οικοδόμημα σε βαθύ μπλε χρώμα, με ένα μοτίβο σκοτεινών χρυσών γραμμών να το περιτριγυρίζουν. Είναι σε μήκος ίσος με τέσσερά και μισό ανθρώπινα βήματα ( δηλαδή πάνω κάτω 4 μέτρα) και με παρόμοιο ύψος, με τις χρυσές γραμμές να είναι στο σύνολο τέσσερις,  σε απόσταση περίπου μισού μέτρου η μία από την άλλη. Αυτές ήταν οι μόνες πληροφορίες που κατάφερα να μαζέψω αυτές τις τρεις μέρες. Η έλλειψη άλλων πληροφοριών δεν οφείλεται σε κάποια ανικανότητα μου να συλλέγω πληροφορίες μέσω παρατήρησης και μέτρησης, αλλά περισσότερο στο γεγονός ότι η διαμονή μου στη σκηνή του φύλακα με έχει πλέον διδάξει ότι η άμεση επαφή με αντικείμενα ήταν κάτι αρκετά επικίνδυνο. Και η ιδέα του να ρωτήσω το φύλακα πληροφορίες για το κύβο απορρίφθηκε από τις σκέψεις μου με τη πρώτη. Σήμερα,όμως, αποφάσισα να συμπεριφερθώ κάπω...

Αποφάσισα να σταματήσω τις Μάσκες για λίγο καιρό. Χρειάζομαι κάμποσο χρόνο ώστε να καταφέρω να εναρμονίσω τις λέξεις με τα αυτό που έχω στο μυαλό μου. Στο ενδιάμεσο αποφάσισα να αρχίσω να αναρτώ μια άλλη σειρά ιστοριών που πιστεύω ότι κινείται σε κατεύθυνση αντίθετη από τις Μάσκες, θεματικά και ελπίζω εκφραστικά. Για να υπάρχει μια άλλη προσέγγιση σε αυτή τη σειρά κειμένων, ο Pittermilk του Alipasas@Giannena αποφάσισε να συνοδεύσει τα κείμενα μουσικά. Μιας και είναι η πρώτη φορά που επιχειρούμαι κάτι σαν και αυτό, κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο. Καλή ανάγνωση. Pittermilk - Φύλακας//Μέρος Α by Pittermilk Ήταν  το μοναδικό μπλε στο απέραντο πορφυρό. Παρ’ όλα αυτά έδενε τέλεια με το πορτοκαλί ήλιο που έδυε και τη κόκκινη άμμο στα πόδια του. Παρατηρώντας τον έτσι, συνειδητοποιώ για πρώτη φορά το πόσο μη ανθρώπινος  μοιάζει. Φοράει  ελαφρά, πάνινα  ρούχα κατάλληλα για το κλίμα της ερήμου και ένα χιτώνα  που καλύπτει όλο του το σώμα και ένα μέρος του πρ...

Η εκπαίδευση αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της ζωής ενός ανθρώπου. Ένα άτομο στις δυτικές κοινωνίες ξοδεύει  πάνω κάτω 16 χρόνια για να εκπαιδευτεί σωστά και να αποκτήσει μια γενικά ειδικευμένη μόρφωση σε κάποια επιστήμη, ή κάποια εφαρμογή κάποιας επιστήμης σε ένα συγκεκριμένο χώρο.  Παράλληλα, η εκπαίδευση, και όχι η παιδεία ( η διαφορά θα φανεί παρακάτω), αποτελεί συνεχώς ένα αρκετά πολιτικό θέμα για το οποίο ακούγονται κυρίως αρνητικά σχόλια τα οποία έχουν να κάνουν με σημεία τα οποία το σύστημα εκπαίδευσης αδυνατεί να καλύψει. Αυτό φυσικά είναι ένα παγκόσμιο και συνεχές φαινόμενο. Όπως κάθε σύστημα έτσι και το εκπαιδευτικό δεν είναι κατασκευασμένο τέλεια και θα πρέπει να εξελίζεται συνεχώς ώστε να μπορεί να εκπληρώσει το ρόλο του όλο και πιο καλά και όλο και σε μεγαλύτερο φάσμα. Μέσω αυτού του κειμένου θέλω να παρουσιάσω ένα βασικό πρόβλημα το οποίο υπάρχει και το οποίο στην ουσία εμποδίζει την εκπαίδευση ως σύστημα να φέρει τα αποτελέσματα που πρέπει. Η παρατήρηση αυτή έχ...

Ένας ξαφνικός κρότος ακούστηκε και το καπέλο του Αλφόνσο πετάχτηκε στον αέρα. Σκυμμένος και κρατώντας το κεφάλι του ο Αλφόνσο γύρισε για να βρει τη προέλευση του θορύβου. Μαζί  του ήταν και τα μάτια της Αννέτ και του Μπαρτολομέο που είχα ενεργήσει με τον ίδιο σχεδόν τρόπο. Φυσικά ο Μπαρτολομέο δεν είχε αφήσει την Αννέτ από τα χέρια του. « Ελπίζω να γίνομαι αρκετά εμφατικός.» είπε ο γεροδεμένος άντρας που σημάδευε τον Αλφόνσο με ένα όπλο στο αριστερό του χέρι. « Πάρε την αρκούδα σου και φύγε.» Ο Αλφόνσο με αργές κινήσεις άρχισε να περπατά αργά  προς τα πίσω, κοιτώντας πάντα κατευθείαν στο όπλο του αγνώστου. Σε μερικά βήματα βρήκε το καπέλο του και το σήκωσε. Ο Μπαρτολομέο άφησε ένα δυνατό, πρόθυμο γρύλισμα, αλλά ο Αλφόνσο το διέκοψε με μία κίνηση του χεριού του. « Λυπάμαι αλλά δεν έχουμε και πολλές επιλογές, Μπαρτολομέο,» του είπε.             « Δεσποινίς,» γύρισε προς την Αννέτ. Κρατούσε ακόμα το καπέλο. « Λόγω εμφανών συ...

         Φαίνεται να υπάρχει στο καθένα μας, και γενικά στην ανθρωπότητα, ένας φόβος και παράλληλα μια έλξη προς τη φθορά και το έσχατο.  Οι μεγαλύτεροι ήρωες σε κάθε ιστορία, φανταστική ή αληθινή, έρχονται αντιμέτωποι με το τέλος τους. Οι περισσότεροι ποιητές, τουλάχιστον αυτούς που οι περισσότεροι έχουν νιώσει και όχι απλά αξιολογήσει, ήταν άνθρωποι που είχαν μεγάλη σχέση με τη φθορά και την προσωπική κατάπτωση. Τα αγαπημένα τραγούδια είναι τα πιο μελαγχολικά, και οι αγαπημένες ταινίες είναι αυτές με το λιγότερο ευτυχισμένο τέλος.          Κάποιος μπορεί να πει ότι μοιάζει με ένα κύκλο. Η φθορά μας προκαλεί το θάνατο και ο φόβος του θανάτου μας κάνει να αναζητάμε τη φθορά. Καπνίζεις, πίνεις, ξενυχτάς και τρως άσχημα γιατί ακόμα και αν δε το κάνεις θα πεθάνεις. Μπορείς, πάντα να αφήσεις κάτι πίσω σου, κάτι καλλιτεχνικό, έναν νέο άνθρωπο, μια κακή φήμη. Αλλά ακόμα και αυτά είναι εξίσου εύθραυστα γιατι έχουν σημασία και απευθύνοντ...