Rakonto Kulpo

            Δεν είχα και μεγάλα κέφια για να παρακολουθήσω το παιχνίδι τους και νιώθω ευγνώμων που δεν έλαβα μέρος στη διοργάνωση του. Ήθελα να ξεχαστώ για λίγο, αλλά όχι να ξεχάσω ότι η Αννέτ μπορεί να είχε ήδη αρχίσει να θερμαίνει το όπιο. Αναρωτιόμουν αν θα ήμουν ικανός, αν θα είχα τη θέληση να αρχίσω από το μηδέν τη προσπάθεια ξανά. Αναρωτιόμουν αν η ίδια η Αννέτ θα το ήθελε.             Μου το είχε πει πολλές φορές, ιδίως τους τελευταίους μήνες. Ήθελε να απεξαρτηθεί. Δυστυχώς ακόμα είχα πρόβλημα να τη πιστέψω. Πάντα προσπαθούσε να κρύψει την εξάρτησή της και κάθε εξαρτημένος θα έλεγε ψέματα για να αποφύγει την αποτοξίνωση.             “Με ποίου το μέρος είστε;” άκουσα μια γυναικεία φωνή να με τραβά από της σκέψης μου.             Γυρνώντας είδα μια από τις αξιοπρόσεκτες παρουσίες που έχω δει ποτέ. Είχε σπαστά, μελαχρινά μαλλιά και ελαφρά μελ...

            “ Ψεύδεσαι!” φώναξε η Έμμυ, αρνούμενη να με πιστέψει.             “ Σου λέω ακριβώς την αλήθεια,” της απάντησα.  “Άφησα την Αννέτ να μείνει μόνη της στο σπίτι. “             “ Μα πως μπόρεσες να το κάνεις αυτό; Ξέρεις τι μπορεί να κάνει όταν είναι μόνη της. “             “ Δεν θα κάνει τίποτα, Έμμυ, το έχει ξεπεράσει πλέον.”             “ Πόσο σίγουρος είσαι για αυτό;” με ρώτησε, κοιτώντας με με το πιο επικριτικό βλέμμα που είχε. “ Τι και αν έχει κρύψει κάπου μες στο σπίτι...”             “ Υπάρχει μία γερή δόση οπίου στο δεύτερο ράφι του αριστερού κομοδίνου,” τη διέκοψα. “ Το τσιμπούκι είναι εμφανώς αφημένο στο ίδιο κομοδίνο. Δεν έχει παρά να το πάρει και να το αν...

Ξαφνικά, η Αννέτ άφησε το χέρι μου στο κενό και τότε συνειδητοποίησα ότι η μουσική είχε απότομα σταματήσει . Αμέσως τη ρώτησα τι συνέβη. Ξαφνιασμένη και εκείνη, μου είπε ότι αμέσως είδα και εγώ. “Δεν ξέρω, ένας έντονος θόρυβος ακούστηκε και όλοι ξαφνιαστήκαμε. Ο Ούγκο πήγε έξω να δει τι είναι.”. Κοίταξα γύρω μου και είδα την Έμμυ απορημένη. “ Μείνε εδώ ,είπα στην Αννέτ , πάω να δω τι έγινε”. Μου έγνεψε καταφατικά και πήγε να κάτσει στο τραπέζι μας. “Τι έγινε;” ρώτησα απότομα την Έμμυ. “ Νομίζω ότι ήταν πυροβολισμός. Ο Ούγκο πήγε έξω μαζί με τον Φήλιξ για να δουν τι έγινε.”. “ Πρόσεχε την Αννέτ για μένα, πάω να βοηθήσω”, της είπα. “ Να βοηθήσεις σε τι;” με ρώτησε. “ Τον ξέρεις τον Ούγκο, δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να βρεθεί σε κάποιο πρόβλημα”. Έβγαλα τη μάσκα μου και με βιαστικά βήματα βγήκα στο δρόμο. Ο Ούγκο ήταν κατακόκκινος είτε από το κρύο είτε επειδή φώναζε σε αυτόν που στεκόταν απέναντι του, ο οποίος κρατούσε ένα σαρανταπεντάρι Colt στο δεξί του...

Προσποιούμουν ότι έδενα τη γραβάτα μου καθώς παρακολουθούσα τη σιλουέτα της μέσα από το καθρέφτη. Ο τρόπος με τον οποίο φορούσε τις κάλτσες της με μαγνήτιζε, κάτι το οποίο μάλλον είχε καταλάβει και η ίδια, κρίνοντας από τον αργό ρυθμό των κινήσεων της. 'Όταν φόρεσε τη φούστα της γύρισε και μου είπε “Έλα να σε βοηθήσω”. Στράφηκα προς μέρος της και ένιωσα τα δάχτυλά της να κινούνται γύρω από το λαιμό μου. Σιγά σιγά, άρχισα να βυθίζομαι στην αίσθηση των δαχτύλων της καθώς εκείνα με ακουμπούσαν. Για άλλη μια φορά όμως διέκοψε τις αισθήσεις μου λέγοντας: “ 'Έχουμε και όλας αργήσει, οι υπόλοιποι μας περιμένουν”.” Έχεις δίκιο” της είπα και πήρα το σακάκι μου από τη καρέκλα. Έριξα μια τελευταία ματιά στο καθρέφτη, και έκλεισα το φως του δωματίου καθώς εκείνη μου τραβούσε το χέρι. Ο κρύος αέρας με περιτριγύρισε μόλις βγήκα από το κτίριο. Σήκωσα το γιακά από το σακάκι μου και τη ρώτησα: “ Κρυώνεις; Μήπως θες να σου φέρω κάτι πιο ζεστό;”. Με κοίταξε για λίγο και μου απάντησε: “Δεν ...

Τους τελευταίους ένα κύριο ερώτημα με προβληματίζει αρκετά. Με ποια κριτήρια αποφασίζουν οι άνθρωποι να κινηθούν στη καθημερινότητα τους ; Όπως είναι εύκολα αντιληπτό, το ερώτημα αυτό αφορά κάθε είδους απόφασης ή επιλογής κάποιος μπορεί να κάνει, από το πιο μικρό, ασήμαντο θέμα έως το πιο σοβαρό. Επίσης, αφορά κάθε κυριολεκτική κίνηση του ατόμου αλλά εφόσον οι επιλογές και οι σκέψεις κάποιου τον κάνουν να κινείται δεν νομίζω πως χρειάζεται κάποια σκέψη προς εκείνη την κατεύθυνση. Στη προσπάθεια μου να απαντήσω το ερώτημα αποφάσισα να χωρίσω τι κατηγορίες των κινήσεων σε δύο αρκετά γενικές και εμφανείς κατηγορίες: συναισθηματικές και λογικές. Οι πρώτες είναι αποφάσεις και ενέργειες τις οποίες το άτομο εκτελεί με βάσει κάποιο συναίσθημα ή κάποιο ένστικτο που τον διακατέχει κάποια χρονική στιγμή. Οι δεύτερες δημιουργούνται ή εκτελούνται με βάση κάποια λογικά κίνητρά, ζυγίζοντας τουλάχιστον στο ελάχιστο επίπεδο τα υπέρ και τα κατά μεταξύ των δυνατών επιλογών ή του να εκτελεσθεί μια π...