Rakonto Kulpo

Μόλις είχε μπει το φθινόπωρο και η ατμόσφαιρα είχε εκείνη τη γλυκιά ψύχρα που δεν πολυένιωθες στο δέρμα σου αλλά που μπορούσες να μυρίσεις και να καταλάβεις την αλλαγή της εποχής. Υπήρχαν ακόμα μερικά τζιτζίκια που έκαναν θόρυβο και τα χλωρά φύλα των δέντρων κολυμπούσαν στο ελαφρό αεράκι που φυσούσε. Το φεγγάρι έλαμπε γεμάτο και πεντακάθαρο, φωτίζοντας το γυμνό σώμα του ασθενούς όπως ήταν αφημένο πάνω στο βράχο. Του είχαν δώσει ένα ελαφρύ αναισθητικό που είχε πλήρως παραλύσει το σώμα του χωρίς όμως να επηρεάσει τα μάτια του, τα οποία μπορούσαν να δουν αρκετά καθαρά χάρη στο φώς του φεγγαριού. Από από τη προσωρινή παράλυση, η μεγάλη δόση αναισθητικού είχε επίσης προκαλέσει μια ψεύτικη αίσθηση ηρεμίας και ελαφριάς μέθης στον ασθενή ο οποίος έχοντας αφήσει το στόμα του ανοιχτό έκρεε σάλιο σε μεγάλες ποσότητες. « Θύμισε μου τι έχουμε εδώ σε παρακαλώ,» είπε επιβλητικά ο καθηγητής καθώς τοποθετούσε μηχανικά το συλλέκτη σάλιου στο στόμα του ασθενούς. Ήταν ένας άνδρας μεσαίου ύψους, με μια μ...

Pittermilk & Chris Guru - Φύλακας Μέρος Δ by Pittermilk   Την επόμενη μέρα, αφού ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από νωρίς, φθάσαμε στη χώρα των Αβάντων κατά το μεσημέρι. Σε αντίθεση με την έρημο, η πατρίδα των δύο γυναικών ήταν πλούσια σε πράσινο και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι, δεξιά και αριστερά με ροδακινιές, και πλούσια ανοιξιάτικα λουλούδια. Οι ελάχιστοι θάμνοι που υπήρχαν έφεραν μικρούς αλλά πολυπληθείς καρπούς κόκκινους στο χρώμα και αρκετά γλυκούς. Όπως μου περιέγραφε η Λυκία, στη χώρα τους το κλίμα ήταν ζεστό, αλλά οι συχνές βροχοπτώσεις και το εύφορο έδαφος έκανα τη γη πλούσια και όμορφη. Όσο πολυπληθή ήταν η χώρα τους σε δέντρα και λουλούδια, άλλα τόσα ζώα ζούσαν ανάμεσά τους. Σχεδόν για κάθε δέντρο υπήρχε και ένα ελάφι, και διάφορα πολύχρωμα πουλιά πετούσαν ανάμεσα τους και από πάνω μας. Καθώς προχωρούσαμε, τα ζώα έδειχναν να συνηθίζουν στη παρουσία μας και να μην μας φοβούνται. Παράξενο μου φάνηκε ότι από όλα τα ζώα και τα πτηνά κανένα δεν ήταν σαρκοβόρο. « Η Μεγάλη Μ...

Pittermilk - Φύλακας Μέρος Γ by Pittermilk     Το επόμενο πρωινό, όταν ξύπνησα είδα ότι ο φύλακας είχε ήδη μαζέψει τη σκηνή του και είχε ετοιμαστεί για το ταξίδι. Μία τρομακτική έκπληξη με περίμενε όταν συνειδητοποίησα ότι ο κύβος είχε εξαφανιστεί χωρίς κανένα ίχνος. Για τρεις μέρες σκίαζε τη δεξιά πλευρά της σκηνής και τώρα ούτε τα ίχνη του στην άμμο δεν είχαν μείνει.    « Που είναι ο κύβος;» φώναξα δυνατά.    « Ποιος κύβος;» με ρώτησε αφηρημένα η Λυκία καθώς μάζευε τα πράγματά της.    « Φύλακα, που πήγε ο κύβος; Χθες ήταν ακριβώς εδώ» ρώτησα τον φύλακα, ενώ έδειχνα με το χέρι μου το σημείο όπου ο κύβος κείτονταν εδώ και τρεις μέρες.    « Πρέπει να φύγουμε φιλοξενούμενε, το ταξίδι μας είναι μακρύ και πρέπει να προλάβουμε τη νύχτα» μου απάντησε ο φύλακας με ένα τόνο επίπληξης που με έκανε να καταλάβω ότι δεν θα με άφηνε να ρωτήσω τίποτα περισσότερο. Απογοητευμένος και θυμωμένος, μάζεψα το στρώμα μου μαζί με τα υπόλοιπα πράγματ...

Pittermilk - Φύλακας Μερος Β by Pittermilk Παρατηρούσα και περιεργαζόμουν τον κύβο κάθε μέρα, από τότε που εμφανίστηκε ξαφνικά έξω από τη σκηνή μας πριν τρεις μέρες. Είναι ένα μεγάλο οικοδόμημα σε βαθύ μπλε χρώμα, με ένα μοτίβο σκοτεινών χρυσών γραμμών να το περιτριγυρίζουν. Είναι σε μήκος ίσος με τέσσερά και μισό ανθρώπινα βήματα ( δηλαδή πάνω κάτω 4 μέτρα) και με παρόμοιο ύψος, με τις χρυσές γραμμές να είναι στο σύνολο τέσσερις,  σε απόσταση περίπου μισού μέτρου η μία από την άλλη. Αυτές ήταν οι μόνες πληροφορίες που κατάφερα να μαζέψω αυτές τις τρεις μέρες. Η έλλειψη άλλων πληροφοριών δεν οφείλεται σε κάποια ανικανότητα μου να συλλέγω πληροφορίες μέσω παρατήρησης και μέτρησης, αλλά περισσότερο στο γεγονός ότι η διαμονή μου στη σκηνή του φύλακα με έχει πλέον διδάξει ότι η άμεση επαφή με αντικείμενα ήταν κάτι αρκετά επικίνδυνο. Και η ιδέα του να ρωτήσω το φύλακα πληροφορίες για το κύβο απορρίφθηκε από τις σκέψεις μου με τη πρώτη. Σήμερα,όμως, αποφάσισα να συμπεριφερθώ κάπω...

Αποφάσισα να σταματήσω τις Μάσκες για λίγο καιρό. Χρειάζομαι κάμποσο χρόνο ώστε να καταφέρω να εναρμονίσω τις λέξεις με τα αυτό που έχω στο μυαλό μου. Στο ενδιάμεσο αποφάσισα να αρχίσω να αναρτώ μια άλλη σειρά ιστοριών που πιστεύω ότι κινείται σε κατεύθυνση αντίθετη από τις Μάσκες, θεματικά και ελπίζω εκφραστικά. Για να υπάρχει μια άλλη προσέγγιση σε αυτή τη σειρά κειμένων, ο Pittermilk του Alipasas@Giannena αποφάσισε να συνοδεύσει τα κείμενα μουσικά. Μιας και είναι η πρώτη φορά που επιχειρούμαι κάτι σαν και αυτό, κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο. Καλή ανάγνωση. Pittermilk - Φύλακας//Μέρος Α by Pittermilk Ήταν  το μοναδικό μπλε στο απέραντο πορφυρό. Παρ’ όλα αυτά έδενε τέλεια με το πορτοκαλί ήλιο που έδυε και τη κόκκινη άμμο στα πόδια του. Παρατηρώντας τον έτσι, συνειδητοποιώ για πρώτη φορά το πόσο μη ανθρώπινος  μοιάζει. Φοράει  ελαφρά, πάνινα  ρούχα κατάλληλα για το κλίμα της ερήμου και ένα χιτώνα  που καλύπτει όλο του το σώμα και ένα μέρος του πρ...

Η εκπαίδευση αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της ζωής ενός ανθρώπου. Ένα άτομο στις δυτικές κοινωνίες ξοδεύει  πάνω κάτω 16 χρόνια για να εκπαιδευτεί σωστά και να αποκτήσει μια γενικά ειδικευμένη μόρφωση σε κάποια επιστήμη, ή κάποια εφαρμογή κάποιας επιστήμης σε ένα συγκεκριμένο χώρο.  Παράλληλα, η εκπαίδευση, και όχι η παιδεία ( η διαφορά θα φανεί παρακάτω), αποτελεί συνεχώς ένα αρκετά πολιτικό θέμα για το οποίο ακούγονται κυρίως αρνητικά σχόλια τα οποία έχουν να κάνουν με σημεία τα οποία το σύστημα εκπαίδευσης αδυνατεί να καλύψει. Αυτό φυσικά είναι ένα παγκόσμιο και συνεχές φαινόμενο. Όπως κάθε σύστημα έτσι και το εκπαιδευτικό δεν είναι κατασκευασμένο τέλεια και θα πρέπει να εξελίζεται συνεχώς ώστε να μπορεί να εκπληρώσει το ρόλο του όλο και πιο καλά και όλο και σε μεγαλύτερο φάσμα. Μέσω αυτού του κειμένου θέλω να παρουσιάσω ένα βασικό πρόβλημα το οποίο υπάρχει και το οποίο στην ουσία εμποδίζει την εκπαίδευση ως σύστημα να φέρει τα αποτελέσματα που πρέπει. Η παρατήρηση αυτή έχ...

Ένας ξαφνικός κρότος ακούστηκε και το καπέλο του Αλφόνσο πετάχτηκε στον αέρα. Σκυμμένος και κρατώντας το κεφάλι του ο Αλφόνσο γύρισε για να βρει τη προέλευση του θορύβου. Μαζί  του ήταν και τα μάτια της Αννέτ και του Μπαρτολομέο που είχα ενεργήσει με τον ίδιο σχεδόν τρόπο. Φυσικά ο Μπαρτολομέο δεν είχε αφήσει την Αννέτ από τα χέρια του. « Ελπίζω να γίνομαι αρκετά εμφατικός.» είπε ο γεροδεμένος άντρας που σημάδευε τον Αλφόνσο με ένα όπλο στο αριστερό του χέρι. « Πάρε την αρκούδα σου και φύγε.» Ο Αλφόνσο με αργές κινήσεις άρχισε να περπατά αργά  προς τα πίσω, κοιτώντας πάντα κατευθείαν στο όπλο του αγνώστου. Σε μερικά βήματα βρήκε το καπέλο του και το σήκωσε. Ο Μπαρτολομέο άφησε ένα δυνατό, πρόθυμο γρύλισμα, αλλά ο Αλφόνσο το διέκοψε με μία κίνηση του χεριού του. « Λυπάμαι αλλά δεν έχουμε και πολλές επιλογές, Μπαρτολομέο,» του είπε.             « Δεσποινίς,» γύρισε προς την Αννέτ. Κρατούσε ακόμα το καπέλο. « Λόγω εμφανών συ...