Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2011

Η Νύχτα που φορέσαμε τις Μάσκες 4: Θελήματα, Μέρος Πρώτο

Δεν ξέρω αν ήταν μουσική, αλλά σίγουρα κάτι ήθελε να πει και εγώ άκουγα. Τον άκουγα να γρατζουνά μια κιθάρα σε ένα λειψό ρυθμό και με μια τραβηγμένη, γδαρμένη φωνή να ρίχνει τις λέξεις τη μία μετά την άλλη. Ακούγοντας το ένιωθα ότι το μόνο που είχε μείνει σε αυτό τον άνθρωπο είναι η κιθάρα του και αυτή η τσακισμένη φωνή. Δεν καταλάβαινα τι έλεγε αλλά μιλούσε για πόνο. Πόνο, θλίψη και μελαγχολία. Ο ρυθμός με έπαιρνε, προσπαθούσε να με πείσει ότι υπάρχει κάτι να ακολουθήσω, αλλά η αλήθεια του ξερού ήχου μου έδειχνε τη μοναξιά του. Είχε μείνει μόνος του, με μια κιθάρα που κακομεταχειρίζονταν με τον ίδιο τρόπο όπως και αυτούς που έδιωξε από κοντά του. Μόνος σου πνιγμένος με στο πόνο. Είναι αυτός ένα από τους πιθανούς τρόπους που μπορεί να καταλήξει κάποιος; Να μετρά τη δυστυχία νότα νότα και να τη συγκρίνει με τη τύψη; «Πώς το βρίσκεις;» με ρώτησε ο αδελφός μου καθώς έβγαζε το δίσκο από το γραμμόφωνο. « Πραγματικά σου αρέσει να ακούς κάτι τόσο θλιμμένο Άλεξ; Πάντα νόμιζα ότι η μουσική πρέ…

नए यौन क्रांति

Νύχτα στην πόλη

Ήμουν γεμάτος αλκοόλ και απογοήτευση. Ένιωθα πως είμαι στην άκρη ενός δρόμου, κάπου στα μισά της διαδρομής και είχα ξεχάσει εάν έπρεπε να πάω μπροστά ή πίσω. Το στόμα μου με έκαιγε, η ανάσα μου ήταν ξερή και το στομάχι μου σφιγμένο από μία αηδία, μια αναγούλα που συνόδευε τη στιγμή της ξαφνικής επιφώτισης μου. Ήταν κάμποσους μήνες τώρα που έβλεπα ότι υπάρχει γύρω μου να γίνεται τμήμα ενός «τραγικού γεγονότος», μιας «αληθινής» ιστορίας ή μιας κούφιας πραγματικότητας. Για βδομάδες συμπαραστεκόμουν σε κάθε φίλο, αδελφό ή θείο και σε κάθε άρρωστο γνωστό λέγοντας τους ότι όλα θα πάνε καλά και ότι τίποτα κακό δε θα συμβεί και για τις ίδιες βδομάδες ευχαριστούσα το Θεό και κάθε θεία συγκυρία που εγώ δεν έπαθα τίποτα ακόμα. Είχα πάρει ένα στυλό και καθόμουν στο μπαρ, ζωγραφίζοντας το χέρι μου χωρίς να βλέπω τις μουτζούρες που έκανα στο σκοτάδι. Είχα μείνει μόνος. Όλοι όσοι είχαν το τηλέφωνό μου και όλοι όσοι ήξερα είχαν μια δυστυχία ή μία δουλειά να τους κρατάει απασχολημένους μακριά μου. Αλλ…