Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η φθορά και το έσχατο



         Φαίνεται να υπάρχει στο καθένα μας, και γενικά στην ανθρωπότητα, ένας φόβος και παράλληλα μια έλξη προς τη φθορά και το έσχατο.  Οι μεγαλύτεροι ήρωες σε κάθε ιστορία, φανταστική ή αληθινή, έρχονται αντιμέτωποι με το τέλος τους. Οι περισσότεροι ποιητές, τουλάχιστον αυτούς που οι περισσότεροι έχουν νιώσει και όχι απλά αξιολογήσει, ήταν άνθρωποι που είχαν μεγάλη σχέση με τη φθορά και την προσωπική κατάπτωση. Τα αγαπημένα τραγούδια είναι τα πιο μελαγχολικά, και οι αγαπημένες ταινίες είναι αυτές με το λιγότερο ευτυχισμένο τέλος.
         Κάποιος μπορεί να πει ότι μοιάζει με ένα κύκλο. Η φθορά μας προκαλεί το θάνατο και ο φόβος του θανάτου μας κάνει να αναζητάμε τη φθορά. Καπνίζεις, πίνεις, ξενυχτάς και τρως άσχημα γιατί ακόμα και αν δε το κάνεις θα πεθάνεις. Μπορείς, πάντα να αφήσεις κάτι πίσω σου, κάτι καλλιτεχνικό, έναν νέο άνθρωπο, μια κακή φήμη. Αλλά ακόμα και αυτά είναι εξίσου εύθραυστα γιατι έχουν σημασία και απευθύνονται σε εύθραυστα άτομα όπως και εσύ.
          Με αφορμή τις παραπάνω σκέψεις, ήθελα να γράψω ένα κείμενο για το έσχατο και τη φθορά του ανθρώπου. Ευτυχώς ή δυστυχώς ο Jamia Delano με πρόλαβε. Με μια τρομερή αλληλουχία σκηνών στο δέκατο τρίτο τεύχος του Hellblazer, τριάντα χρόνια πριν λίγο πολύ συμπεριέλαβε το φόβο του θανάτου, το φόβο ότι τίποτα από εμένα δε θα μείνει, και ότι τίποτα δε θα είναι εκεί να το περιμένει ούτως ή άλλως.













Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φύλακας Τρίτο: Ιχθύαγες, Μέρος Πέμπτο

Duel by Pittermilk


« Ξένε, ήρθε η ώρα,» με ξύπνησε ο Βασιλιάς ακουμπώντας με στον ώμο. Χωρίς ούτε καν να ανοίξω τα μάτια πετάχτηκα επάνω και χωρίς να πάρω ανάσα προσπάθησα να καταλάβω που βρίσκομαι. « Που είναι η σκιά;» φώναξα όταν θυμήθηκα τι έγινε τη προηγούμενη νύχτα. « Σε είδα να...» « Σταμάτα,» με διέκοψε ο Βασιλιάς. « Ότι είδες χθες είναι δικό σου. Μη το πεις ποτέ σε κανέναν.» « Ξέρω το όνομα σου,» του είπα και τον έκανα να πάψει και να με κοιτάξει στα μάτια. « Αυτό δεν αφορά αυτή τη στιγμή, ή κάθε άλλη. Ο διεκδικητής έχει φθάσει. Ακολούθησε με.» Ο Βασιλιάς έδειξε με το δεξί του χέρι τον Αγαθίτη και μία άλλη γυναικεία φιγούρα που μας περίμεναν όρθιοι, σκιάζοντας τον κόκκινο ήλιο. Ήταν αρκετά ψηλή, στον ύψος του Αγαθίτη και φορούσε παρόμοια ρούχα με τα δικά του αλλά πιο απλά και σε πιο ανοιχτόχρωμο, θηλυκό χρώμα. Τους πλησιάσαμε αργά και ακολουθώντας τις κινήσεις του Βασιλιά, στάθηκα ακριβώς απέναντι από τον Αγαθίτη που αμέσως σταμάτησε να ψιθυρίζει στην γυναίκα. « Ομιλητή,» είπε ο …

Φύλακας Τρίτο: Ιχθύαγες, Μέρος Τρίτο

Σήμερα είναι μία σημαντική μέρα για το ιστολόγιο. Ο Pittermilk, ο συνθέτης των μουσικών κομματιών που συνοδεύουν τις ιστορίες του φύλακα αποφάσισε να μαζέψει κάθε ανάρτηση έως και τη σημερινή σε μια μουσική συλλογή. Η συλλογή αυτή συνοδεύεται από μικρές περιγραφές στα αγγλικά για κάθε κομμάτι καθώς και από μερικά σκίτσα εμπνευσμένα από τους ήχουν. Οι συλλογή αυτή διατίθεται δωρεάν και μπορείται να τη κατεβάσετε ή απλά να την ακούσετε εδώ.


9 - King Winter by van612

« Οι Ιχθύαγες δε φοβούνται το σκοτάδι,» μου απάντησε μελαγχολικά. « Τα βράδια βλέπουμε καλά χωρίς φως και ακούμε ακόμα καλύτερα.  Για μας η φωτιά είναι μόνο κάτι που καταστρέφει. Είμαστε λαός που αρέσκεται σε αυτά που έχει. Δε μας αρέσουν τα κόλπα και τα τεχνάσματα του νου. "Το πιο χρήσιμο εργαλείο είναι το σώμα μας", λέει ένα παλιό γνωμικό των γονέων μας.» « Τότε γιατί εσείς κάθεστε μαζί μου στη φωτιά, και γιατί έχετε ακόντια μαζί σας;»  « Διαταγές του Βασιλιά Χειμώνα. Βλέπεις, ο καλός Βασιλιάς έχει αποφασίσει πως ο…

Φύλακας Πρώτο: Φιλοξενία

Αποφάσισα να σταματήσω τις Μάσκες για λίγο καιρό. Χρειάζομαι κάμποσο χρόνο ώστε να καταφέρω να εναρμονίσω τις λέξεις με τα αυτό που έχω στο μυαλό μου. Στο ενδιάμεσο αποφάσισα να αρχίσω να αναρτώ μια άλλη σειρά ιστοριών που πιστεύω ότι κινείται σε κατεύθυνση αντίθετη από τις Μάσκες, θεματικά και ελπίζω εκφραστικά. Για να υπάρχει μια άλλη προσέγγιση σε αυτή τη σειρά κειμένων, ο Pittermilk του Alipasas@Giannena αποφάσισε να συνοδεύσει τα κείμενα μουσικά. Μιας και είναι η πρώτη φορά που επιχειρούμαι κάτι σαν και αυτό, κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο. Καλή ανάγνωση.
Pittermilk - Φύλακας//Μέρος Α by Pittermilk

Ήταν  το μοναδικό μπλε στο απέραντο πορφυρό. Παρ’ όλα αυτά έδενε τέλεια με το πορτοκαλί ήλιο που έδυε και τη κόκκινη άμμο στα πόδια του. Παρατηρώντας τον έτσι, συνειδητοποιώ για πρώτη φορά το πόσο μη ανθρώπινος  μοιάζει. Φοράει  ελαφρά, πάνινα  ρούχα κατάλληλα για το κλίμα της ερήμου και ένα χιτώνα  που καλύπτει όλο του το σώμα και ένα μέρος του προσώπου του. Όλα σε χρώμα σκούρου  …