Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2010

Η νύχτα που φορέσαμε τις μάσκες 2: Η αναμέτρηση. Μέρος Δεύτερο

Δεν είχα και μεγάλα κέφια για να παρακολουθήσω το παιχνίδι τους και νιώθω ευγνώμων που δεν έλαβα μέρος στη διοργάνωση του. Ήθελα να ξεχαστώ για λίγο, αλλά όχι να ξεχάσω ότι η Αννέτ μπορεί να είχε ήδη αρχίσει να θερμαίνει το όπιο. Αναρωτιόμουν αν θα ήμουν ικανός, αν θα είχα τη θέληση να αρχίσω από το μηδέν τη προσπάθεια ξανά. Αναρωτιόμουν αν η ίδια η Αννέτ θα το ήθελε.
Μου το είχε πει πολλές φορές, ιδίως τους τελευταίους μήνες. Ήθελε να απεξαρτηθεί. Δυστυχώς ακόμα είχα πρόβλημα να τη πιστέψω. Πάντα προσπαθούσε να κρύψει την εξάρτησή της και κάθε εξαρτημένος θα έλεγε ψέματα για να αποφύγει την αποτοξίνωση. “Με ποίου το μέρος είστε;” άκουσα μια γυναικεία φωνή να με τραβά από της σκέψης μου. Γυρνώντας είδα μια από τις αξιοπρόσεκτες παρουσίες που έχω δει ποτέ. Είχε σπαστά, μελαχρινά μαλλιά και ελαφρά μελαψό δέρμα. Φορούσε ένα μαύρο φόρεμα και φαινόταν τόσο άνετη όσο και Ούγκο, αν όχι περισσότερο. “Λοιπόν ;” με παρακίνησε να απαντήσω πίνοντας μια γουλιά από το Tom Collins της. “Με κανέναν,” της …

Η νύχτα που φορέσαμε τις μάσκες 2: Η αναμέτρηση. Μέρος πρώτο

“ Ψεύδεσαι!” φώναξε η Έμμυ, αρνούμενη να με πιστέψει.             “ Σου λέω ακριβώς την αλήθεια,” της απάντησα.  “Άφησα την Αννέτ να μείνει μόνη της στο σπίτι. “             “ Μα πως μπόρεσες να το κάνεις αυτό; Ξέρεις τι μπορεί να κάνει όταν είναι μόνη της. “             “ Δεν θα κάνει τίποτα, Έμμυ, το έχει ξεπεράσει πλέον.”             “ Πόσο σίγουρος είσαι για αυτό;” με ρώτησε, κοιτώντας με με το πιο επικριτικό βλέμμα που είχε. “ Τι και αν έχει κρύψει κάπου μες στο σπίτι...”             “ Υπάρχει μία γερή δόση οπίου στο δεύτερο ράφι του αριστερού κομοδίνου,” τη διέκοψα. “ Το τσιμπούκι είναι εμφανώς αφημένο στο ίδιο κομοδίνο. Δεν έχει παρά να το πάρει και να το ανάψει.”             “ Και το λες με τόση σιγουριά;”             “ Ξέρω πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να το χρησιμοποιήσει. Την εμπιστεύομαι.”             Με τις τελευταίες μου λέξεις, η Έμμυ με κοίταξε για λίγο στα μάτια και μου είπε: “ Όσες τρέλες και να κάνει ο Ούγκο, αυτό που κάνεις σήμερα είναι χειρότερο.”             “Α…